Ελληνικό: Ευλογία ή κατάρα για τους αερομοντελιστές της Αττικής;

8-10-2013

Ένας χώρος που βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο της Αθήνας και εξυπηρετεί -αναμφίβολα- πάμπολλους αερομοντελιστές, είναι σίγουρα μεγάλη τύχη, κυριολεκτικά "δώρο εξ ουρανού".  Πολύ περισσότερο που δεν έχει συνδρομή, κάτι που -στο μέσον της οικονομικής κρίσης που βρισκόμαστε- είναι πολύ σημαντικό. Και μάλιστα όταν οι συνδρομές των μοντελοδρομίων της Αττικής δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες, τη στιγμή που οι συνάδελφοι μας της Επαρχίας πληρώνουν ελάχιστα χρήματα για συνδρομή και χαίρονται πολύ καλούς χώρους (να μη μιλήσουμε και για τα μοντελοδρόμια του εξωτερικού).







Αν και το Ελληνικό δεν είναι επίσημο μοντελοδρόμιο αλλά στην ουσία αλάνα, οι αερομοντελιστές δεν ενοχλούνται από κανέναν ούτε και  είναι "κυνηγημένοι" όπως συμβαίνει σε άλλες αλάνες.

Στον αντίποδα, καλά μοντελοδρόμια που όμως βρίσκονται πολύ μακριά από την Αθήνα, έχουν κυριολεκτικά μαραζώσει, αφού φιλοξενούν πλέον ελάχιστους αερομοντελιστές.   Για να είμαστε όμως ρεαλιστές, χώροι που για οποιονδήποτε λόγο εξυπηρετούν ελάχιστους μοντελιστές, δεν μπορούμε να θεωρούμε ότι προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στο χόμπυ μας.

Έχει όμως και το Ελληνικό τα μειονεκτήματα του.

- Το πρώτο είναι ότι οι αερομοντελιστές της Αττικής επαναπαύονται έχοντας έναν ιδανικό, αλλά τελείως παροδικό χώρο, αφού είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα, -μάλλον σχετικά γρήγορα- το Ελληνικό θα κλείσει και οι φίλοι που τώρα εξυπηρετούνται, θα βρεθούν σε ένα αδιέξοδο.  Έχουμε "βολευτεί" λοιπόν τώρα με το Ελληνικό και δεν οργανωνόμαστε για να δημιουργήσουμε νέους χώρους που να ανήκουν σε συλλόγους, κατά το πρότυπο της ΠΕΤΜΕ που δημιούργησε το μοντελοδρόμιο στο Μαραθώνα.

- Το δεύτερο μειονέκτημα είναι ότι οι αερομοντελιστές δεν μαθαίνουν να πετούν σωστά. Βλέπω με απογοήτευση έμπειρους και παλιούς αερομοντελιστές να "δίνουν μια" στο μοντέλο τους και να το απογειώνουν σε οποιαδήποτε τυχαία διεύθυνση, κυριολεκτικά όπου το πάει ο άνεμος που φυσάει εκείνη τη στιγμή. Κάπως παρόμοια είναι και η προσγείωση του μοντέλου. Καθώς η αλάνα του Ελληνικού εκτείνεται άπλετα και στις δυο διαστάσεις, κάτι τέτοιο είναι δυνατό. Τι να το κάνω που εκτελούν  κατόπιν τα πιο περίπλοκα και ριψοκίνδυνα ακροβατικά, όταν δεν ξέρουν να απογειώσουν και να προσγειώσουν το μοντέλο τους;

Αυτό βέβαια είναι παλιά, κακή συνήθεια που την έβλεπα και στην Ανάβυσσο. 

Όσοι από εμάς "μαθητεύσαμε" για κάποιο διάστημα   σε κάποιο οργανωμένο μοντελοδρόμιο που είχε κανονικό διάδρομο, μάθαμε τουλάχιστον να απο-προσγειώνουμε σωστά τα μοντέλα μας, πάνω στον διάδρομο, χρησιμοποιώντας το RUDDER. Εάν αργότερα, όλοι αυτοί που τώρα πετούν τόσο "κακομαθημένα" στο Ελληνικό, αναγκαστούν να πετάξουν σε κάποιο μοντελοδρόμιο, σίγουρα θα τα βρουν πολύ σκούρα.

- Το τρίτο μειονέκτημα είναι αυτό που πολλοί αερομοντελιστές έχουν ήδη αναφέρει και συζητήσει πολλές φορές στα FORUM, δηλαδή η έλλειψη στοιχειώδους πειθαρχίας και η έλλειψη σεβασμού του συναδέλφου μας αερομοντελιστή, μη τηρώντας βασικούς κανόνες ασφαλείας, προτεραιότητες, κίνηση του μοντέλου στο χώρο κλπ.  Ασφαλώς αυτό δεν ισχύει για όλους, υπάρχουν και πολλοί σοβαροί αερομοντελιστές.

Σαν συμπέρασμα, μπορεί το Ελληνικό αυτή τη στιγμή να εξυπηρετεί επαρκώς ένα μεγάλο πλήθος αερομοντελιστών, αλλά τους "κακομαθαίνει" κιόλας!


Γιώργος Καρασούλας