ΕΛΑΟ: Μήπως είμαστε υπερβολικοί στις απαιτήσεις μας;

3/10/2013



Συχνά ακούμε παράπονα στα μοντελοδρόμια (και τις "αλάνες") για την ΕΛΑΟ -Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία- και την προσφορά της, ή μάλλον τη "μη-προσφορά της" στον Ελληνικό Αερομοντελισμό.

Η κριτική εστιάζεται κυρίως στο ότι η ΕΛΑΟ ποτέ δεν έκανε τίποτα, σαν "επίσημος φορέας του χόμπυ μας" για το υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα του αερομοντελισμού, τουλάχιστον για την πλειοψηφία των αερομοντελιστών, που τυχαίνει να βρίσκεται συγκεντρωμένη στην Αττική. 

Ποιο είναι αυτό;  

Μα η έλλειψη μοντελοδρομίων! 

Δευτερευόντως η κριτική εστιάζεται και στην παντελή έλλειψη άλλων εκδηλώσεων που θα δρούσε τονωτικά για το χόμπυ μας.

Είναι όμως σωστή μια τέτοια κριτική; Είναι βάσιμες οι απαιτήσεις μας;

Για να απαντήσουμε σε αυτό, θα πρέπει κατ' αρχήν να παρατηρήσουμε ότι δεν είναι σωστή η θέση ότι "η ΕΛΑΟ είναι ο επίσημος φορέας του χόμπυ μας", έστω και αν αυτό αφήνεται κάποιες φορές τεχνηέντως να εννοηθεί, ή αναφέρεται με μισόλογα, από τους "ιθύνοντες".

Και δεν είναι σωστή, για τον απλό λόγο ότι η ΕΛΑΟ δεν ενδιαφέρεται για το χόμπυ του αερομοντελισμού, παρά μόνο για τη διοργάνωση και τη διεξαγωγή αγώνων !

Κατ' αυτόν τον τρόπο, το αγαπημένο μας χόμπυ είναι κατ ουσίαν "ορφανό" στην Ελλάδα!

Για του λόγου το αληθές, ας παραθέσουμε εδώ ορισμένα αποσπάσματα από την σειρά άρθρων "ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ" του παλαιού και πολύ έμπειρου αερομοντελιστού κ. Γιάννη Κωνσταντακάτου:

Η ΕΛ.Α.Ο. εντάχθηκε στη Γ.Γ.Α. το έτος 1999. Σύμφωνα με τον ισχύοντα αθλητικό νόμο, έπρεπε, εντός συγκεκριμένης προθεσμίας να καταθέσει προς έγκριση στην Γ.Γ.Α. τον κανονισμό λειτουργίας της.
Κάποια ημέρα, τον Αύγουστο του 2000, λίγο πριν εκπνεύσει η επίσημη προθεσμία για την παραπάνω κατάθεση, συναντήθηκα με τον τότε πρόεδρο της Επιτροπής Αερομοντελισμού, και τον τότε Πρόεδρο της Ε.Α.Α. που ήταν και μέλος της Επιτροπής, και μου είπαν ότι έπεσε σε μένα ο κλήρος για να συντάξω τον κανονισμό λειτουργίας για τον Αερομοντελισμό. Μου έδωσαν μάλιστα και μία σελίδα με χειρόγραφες προτάσεις γύρω από την οργάνωση της Εθνικής Ομάδας.
Εντός μηνός, συνέθεσα ένα δοκίμιο κανονισμού, για τη λειτουργία του αεραθλήματός μας. Ως βάση πήρα τα κείμενα που είχα επίσης γράψει, για το Εγχειρίδιο Στελεχών Αερομοντελισμού, που είχε εκδώσει η Ε.Ο.ΑΜ. το 1991.
Τα μέλη της Επιτροπής, και δικηγόρος, ήλεγξαν το δοκίμιο, και χωρίς αλλαγές, προχωρήσαμε στην παρουσίασή του στον Πρόεδρο της ΕΛ.Α.Ο.
Το συνολικό έργο απαρτίζετο από περίπου 190 σελίδες, και περιλάμβανε:
    Πρώτο μέρος (26 σελίδες)
      με τους γενικούς κανόνες οι οποίοι συνεδύαζαν και διευκρίνιζαν, όπου αυτό απαιτείτο, το καταστατικό της Ομοσπονδίας, τους ισχύοντας η/και τους υπό έγκριση, εσωτερικούς κανονισμούς της, και τον ισχύοντα Αθλητικό Νόμο 2725/99.
    Δεύτερο μέρος (28 σελίδες)
      Με το αγωνιστικό μέρος, τους γενικούς και ειδικούς ανά κατηγορία κανονισμούς.
    Τρίτο μέρος (15 σελίδες)
      Με το πρόγραμμα ανάπτυξης και εξάπλωσης του αεραθλήματος.
    Τέταρτο μέρος (120 σελίδες)
Προσέξτε όμως τώρα το πιο ενδιαφέρον σημείο:

Η ΕΛ.Α.Ο. κατέθεσε όλους τους κανονισμούς των αεραθλημάτων στην Γ.Γ.Α., αλλά η τελευταία ενέκρινε μόνο τον γενικό κανονισμό της λειτουργίας της Ομοσπονδίας, και όχι τους επί μέρους κανονισμούς λειτουργίας κάθε αθλήματος, αφού αυτοί δεν ήταν απαιτητοί σύμφωνα με τις διατάξεις.
Ετσι τα τρία πρώτα μέρη του προταθέντος κανονισμού, δεν επισημοποιήθηκαν ποτέ από την Γ.Γ.Α., ούτε από την ΕΛ.Α.Ο....

Επομένως η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και η ΕΛΑΟ δεν έκαναν αποδεκτό, παρά μόνο το 1ο μέρος των Γενικών Κανονισμών, που είχε συντάξει ο κ. Κωνσταντακάτος.

Αυτό που έχει όμως ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι το 3ο μέρος των Κανονισμών, το οποίο -όπως ήδη αναφέραμε- δεν έγινε αποδεκτό από την ΓΓΑ και την ΕΛΑΟ. Σας παραθέτω μερικά πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα από το 3ο μέρος:

Τρίτο μέρος

Ανάπτυξη & Διάδοση

Α. Πρόγραμμα Ανάπτυξης και Διάδοσης

Η αρμόδια επιτροπή εκπονεί και εκτελεί προγράμματα για την ανάπτυξη και διάδοση του αθλήματος του αερομοντελισμού, με τους στόχους, τα υλικά μέσα, τις εκδηλώσεις, τις ενέργειες και τις δυνατότητες εξεύρεσης των απαραιτήτων κονδυλίων όπως περιγράφονται επιγραμματικά στη συνέχεια, και αναλύονται όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο στην παρούσα ενότητα.
1. ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ
    1. Απόκτηση και διαμόρφωση μοντελοδρομίων
    ...............................................................
2. ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΜΕΣΑ για να επιτύχουν οι παραπάνω στόχοι είναι:

      1. Οργάνωση ιστοσελίδων στο διαδύκτιο (Internet) με θέμα τον "αερομοντελισμό" στην Ελληνική γλώσσα
      2. Βιβλία Αερομοντελισμού στην Ελληνική γλώσσα
      3. Περιοδικά Αερομοντελισμού στην Ελληνική γλώσσα
      4. Εντυπα βοηθήματα για οργάνωση - εκπαίδευση
      5. Ενημερωτικά φυλλάδια για να μοιράζονται στις εκδηλώσεις
      6. Ταινίες video με τεχνικά ή γενικά θέματα
      7. Οργάνωση ομάδας επιδείξεων
      8. Κατασκευαστικά σχέδια αερομοντέλων
      9. Kits των βασικών μοντέλων αρχικής εκπαίδευσης
      .........................................................................

Όπως βλέπουμε, ο υπ. αριθμ. 1 στόχος του 3ου μέρους, είναι η "απόκτηση και διαμόρφωση μοντελοδρομίων" !

Η ΓΓΑ και -κατ' επέκταση- η ΕΛΑΟ δεν έκαναν δεκτό, δεν ενσωμάτωσαν το προταθέν 3ο μέρος, όχι γιατί ήταν αντίθετοι, αλλά απλώς γιατί δεν τους ενδιέφερε!

Η μέριμνα λοιπόν της ΕΛΑΟ δεν αφορά το χόμπυ του αερομοντελισμού, την ανάπτυξη και την διάδοση του, αλλά απλώς την διοργάνωση και διεξαγωγή αθλητικών αγώνων!

Από τα παραπάνω γίνεται πλέον φανερό, γιατί το χόμπυ του αερομοντελισμού είναι "ορφανό" στην χώρα μας:  Γιατί δεν υπάρχει κανένας φορέας που να ενδιαφέρεται γι αυτό!

Ίσως οι περισσότεροι φίλοι αερομοντελιστές να μην γνωρίζουν ότι Αερομοντελιστική Ομοσπονδία υπήρξε κάποτε και στην χώρα μας και ήταν η Ε.Ο.ΑΜ. (Ελληνική Ομοσπονδία Αερομοντελισμού).

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και πάλι η θέση και οι απόψεις στο θέμα, του έγκριτου αερομοντελιστή κ. Γιάννη Κωνσταντακάτου:

 (Ο τονισμός σε κάποια σημεία που πρέπει να προσέξουν οι αναγνώστες, είναι δικός μου)

Τι απέγινε η Ε.Ο.ΑΜ.;

Με το πέρασμα του χρόνου, ενώ είχε ήδη επέλθει η αλλαγή της Ε.ΑΛ.Ε. σε Ε.ΛΑ.Ο., και είχαν θεσπισθεί στο καταστατικό της οι Επιτροπές Αεραθλημάτων, διεφάνη ότι η ταυτόχρονη λειτουργία της Ε.Ο.ΑΜ. δεν ήταν πλέον αναγκαία, και το έτος 1997, με συναίνεση των μελών της, που παράλληλα ήταν και μέλη της ΕΛ.Α.Ο., αδρανοποιήθηκε, και από τότε παραμένει σε κατάσταση ύπνωσης.
..........................................................................................

Θα αναβιώσει ποτέ η Ε.Ο.ΑΜ.

Νομίζει κάποιος ότι, υπάρχει ανάγκη να αναβιώσουμε την Ε.Ο.ΑΜ.; Χρειαζόμαστε σήμερα μία επί πλέον Ομοσπονδία; Είναι εφικτό κάτι τέτοιο;
Ο χρόνος θα δείξει. Υπάρχουν όμως οι εξής περιορισμοί:
  • Κατ' αρχήν οι νόμοι, όπως ισχύουν σήμερα, δεν προβλέπουν τριτοβάθμια ομοσπονδία στον χώρο του Αθλητισμού εν γένει, που θα είχε ως μέλη τις δευτεροβάθμιες ομοσπονδίες των επί μέρους Αεραθλημάτων.
  • Η Γ.Γ.Α., σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 2725/99 δεν μπορεί να αναγνωρίσει ως αθλητική, μία ομοσπονδία που δεν υπάρχει αντίστοιχή της στον "Παγκόσμιο" χώρο.
  • Δεν υπάρχει η δυνατότητα, σύμφωνα με τον νόμο, σε μία αεραθλητική ομοσπονδία, να έχει παράλληλες αρμοδιότητες, με αυτές της ΕΛ.Α.Ο, (για παράδειγμα να διοργανώνει Πανελλήνιους Αγώνες), ή στην ΕΛ.Α.Ο. να εκχωρήσει ορισμένες από τις δικές της σε άλλη ομοσπονδία.
Για τους ανωτέρω λόγους, η μόνη νόμιμη αεραθλητική ομοσπονδία παραμένει η Ε.ΛΑ.Ο. Δεν είναι εφικτή, η παράλληλη λειτουργία άλλης αεραθλητικής ομοσπονδίας.

Η απάντηση όμως στο παραπάνω ερώτημα είναι: Ναι, είναι νόμιμο να λειτουργήσει η Ε.Ο.ΑΜ. σαν μία απλή ομοσπονδία αστικού χαρακτήρα, αφού φυσικά γίνουν οι απαραίτητες τροποποιήσεις στο καταστατικό της, ώστε να μην δημιουργηθούν νομικά κωλύματα.

Η απόφαση για την πιθανή αναβίωσή της εξαρτάται από την βούληση των σωματείων μελών της.
Αλλά όπως προανέφερα δεν θα έχει τις αναγκαίες αρμοδιότητες, και δεν θα αναγνωρίζεται από τις κρατικές υπηρεσίες, ως δεύτερη - παράλληλη προς την ΕΛ.Α.Ο. - ομοσπονδία.
Και δεν είναι απίθανο, να ξανασυγκρουστούν τα δύο κέντρα εξουσίας, όπως και στο παρελθόν.

Εύχομαι βέβαια, αν αναβιώσει, να μεγαλουργήσει, και να γράψει νέα ιστορία στον Ελληνικό αερομοντελισμό.
Είναι όμως προφανές, ότι για ένα τέτοιο εγχείρημα χρειάζονται έμπειροι αετοί και γεράκια, όπως αυτά του 1988, και όχι τα σημερινά "παπαγαλάκια".




Στις θέσεις αυτές του κ. Κωνσταντακάτου θα ήθελα απλώς να παρατηρήσω, ότι ο χρόνος μάλλον ήδη "έδειξε" ότι όχι μόνον είναι εφικτή, αλλά και απαραίτητη η λειτουργία μιας Ελληνικής Αερομοντελιστικής Ομοσπονδίας, η οποία θα ενδιαφέρεται πρωτίστως για το χόμπυ του αερομοντελισμού και όχι για την διοργάνωση αγώνων, που αφήνουν παγερά αδιάφορο το μεγάλο πλήθος των αερομοντελιστών στην χώρα μας.

Των αερομοντελιστών οι οποίοι ανήκουν στα πλείστα-όσα αεραθλητικά σωματεία, αλλά που συγκεντρώνονται κάθε Σαββατοκύριακο στα μοντελοδρόμια  απανταχού της Ελλάδος, όχι για να προπονηθούν για τις μελλοντικές αθλητικές συναντήσεις, αλλά απλώς για να ασκήσουν το αγαπημένο τους χόμπυ.

Στο οποίο σίγουρα θα ήθελαν συνδρομή από κάποιον κεντρικό φορέα, για τον οποίο όμως χρειάζονται άτομα με πραγματικές ικανότητες, εντιμότητα και θέληση για δουλειά.


Γιώργος Καρασούλας